ESKİ ESERLER VE ADALAR ORMAN TARİHİ

 

M.Ö 100. yılda yaşayan Efes(Efesos)'li gezgin-bilgin yazar Artemidoros,notlarında İstanbul Adalarına "PİTİUSO"(Çamlı Ada) demektedir.Yani binlerce yıl öncesinde de çam ormanları mevcuttu.

Adalarda ormanların yavaş yavaş kaybolmasında Manastırların etkisi büyük olmuştur.Geçimlerini sağlamak,manastırları ekonomik açıdan güçlendirmek için keşişler ve ilgililer zeytincilikle,bağcılıkla uğraşmışlar,sebze ve buğday yetiştirmişlerdir.Bunun için Manastır çevresindeki ormanlık alanları tıraşlama kesmişlerdir,tarım alanları kazanmışlardır.

DİĞER TARAFTAN Çam ormanlarının diğer bir bölümünü,Adalarda yaz kış oturan,geçimlerini balıkçılıkla sağlayan köylüler,yakacak odun sağlamak için kesmiştir;bina yapmak,iskele kurmak için doğramıştır,keresteye dönüştürmüştür.

1856 'dan sonra,vapurların düzenli olarak Adalara çalışmaya başlamasıyla,buralara oteller,köşk ve yalılar yapılmaya başlanmıştır;nüfusun çoğalması yakacak odun ihtiyacınıda artırmıştır.;stanbul sobalarında tutuşturucu olarak kullanılan "MARMARA ÇIRASI"nın bir kısmı muhtemelen bu Ada çamlarından sağlanıyordu.

Zaman zaman çıkan büyük yangınlar ve böcek tahribatı da orman alanlarının küçülmesine,ağaçların kurumalarına neden olmuştur.

Kırım Savaşı'nda /12 Mart 1854-10 Eylül 1855),Osmanlı Devleti ile Ruslara karşı birlikte savaşan İngiliz ve Fransız donanmaları Adalar önünde demirlemişler,kazanlarında yakmak için odun gereksinimlerini sağlamışlardır;özellikle Kınalı'dan çok ağaç kesildiği söylenir.

1913 yılında Adalarda,üzerinde Çam ağaçları bulunan sahipsiz vakıf arazileri parçalara ayrılarak açık artırma ile isteklilere satılmıştır.

Bütün bunlar Adalardaki orman alanlarını olumsuz etkilemiştir.

1930 yılına doğru tapulama hareketi ile kişisel araziler devletleştirilmiş,kiliselerin tapu kayıtlarında görülen bağlıklar ortadan kalkmıştır.Buralar yeniden,maki ve Kızıl çam ormanlarına ,doğal yolla,kısa süre içerisinde dönüşmüştür.